سینماسینما، یزدان سلحشور
دومین فیلم نیما جاویدی است؛ فیلم اولش «ملبورن»، به گمان من فیلم خوبی نبود؛ چه در نویسندگی چه در کارگردانی. البته فیلم بد هم درجاتی دارد. گاهی میشود که نویسنده و کارگردانی، همه قواعد را به کار بگیرد، اما درنهایت ناموفق باشد! مثل همین فیلم «ملبورن» که تمام قواعد، به جای آنکه نمودی «افزاینده» داشته باشند، نمودی «کاهنده» دارند، چراکه به جای بدل شدن به «جانمایه اثر»، بدل به «بوتاکس اثر» میشوند، یعنی تزریق میشوند و ناشی از طبیعت آن نیستند. [بههرحال، چه من و خیلیها «ملبورن» را پسندیده باشیم، چه نپسندیده باشیم، یک خورجین جوایز بینالمللی را با خودش به کشور آورد. با این همه فیلم خوبی نبود!] اما حساب «سرخپوست» جداست؛ دقیقا به این دلیل که هیچ چیزش بوتاکسی نیست، با خودش متولد میشود، رشد میکند و به «زیبایی» میرسد. یک مکان داریم[زندان]، یک شخصیت محوری داریم [زندانیای مشهور به سرخپوست که فرار کرده] و یک «شخصیت جایگزین» یا «مابهازای انسانی» یا «همزاد روایی» داریم[رئیس زندان] که قرار است در یک «فیلم کارآگاهی-معمایی ویژه» آینه «شخصیت محوری» باشد که تا انتهای فیلم، ما نه از او عکسی میبینیم، نه صورتی، اما حضور دارد و هم بهانه روایت است، هم انگیزه روایت و هم وضعیت ثانویه و هم حل معمای نهایی. نوید محمدزاده، در نقش یک «ژاور ایرانی» در اواسط دهه ۴۰، به دنبال یک «ژان والژان ایرانی» است و همچون دیگر نقشهای خود درخشان است. زندان در حال تخلیه شدن است، چون قرار است خراب شود و اضافه شود به فرودگاه در حال توسعه کنارش [بنابراین آن نمای زیبا که با عبور ایزدیار از حیاط زندانِ غرق در موسیقی عاشقانه، همزمان میشود با گذر یک هواپیما از جهت مخالف و از بالای زندان و اشارتی خلاقانه دارد به ادامه مسیر داستان و ایضا آن سکانس عبور هواپیما در «کازابلانکا»، کاملا «عینی» و «طبیعی» است در روایت]. رئیس شهربانی دارد عوض میشود و جانشینش هم همین سرگرد رئیس زندان است که قرار است سرهنگ شود و اگر خبر پخش شود که در روز تخلیه زندان یک زندانی فرار کرده، همه آرزوهایش به عنوان یک کودک[که در سکانس خوشحالیاش در آبدارخانه دفترش میبینیم] و آینده شغلیاش به عنوان بزرگسال[سرهنگ بودن، رئیس شهربانی بودن یا عاشق خجالتی نبودن] به هم میریزد. بنابراین پیداست هر آجری که در فیلم و در فیلمنامه، روی آجر بعدی قرار میگیرد، زاییده نیاز مخاطب و مولود آجر پیشین است، حتی نمابندیها و آشنایی ما با مکان و جغرافیای زندان هم تابع همین قانون است و مهمتر از همه اینکه، فیلم برخلاف اکثر آثاری که در چند دهه اخیرِ سینمای ایران دیدهایم، دارای «نظرگاه» است و دوربین، باریبههرجهت و صرفا برای خوشگلی صحنه، هر جایی وول نمیخورد.
منبع: ماهنامه هنروتجربه
لینک کوتاه
مطالب مرتبط
- «سرخپوست»؛ یک روایت مینیمال
- نگاهی به طراحی لباس «شکارگاه»؛ طراحیِ پود بر چلّه تاریخ
- به بهانه پایان سریال «شکارگاه»/ متخصص روایتهای طولانی اما بیملال
- «شکارگاه» به طور مشترک از دو پلتفرم پخش میشود
- آکتور ایرانی در شبکه آرته فرانسه
- جشنواره فریبورگ و نمایش ۵ فیلم کوتاه ایرانی
- درخشش «آکتور» در جایزه جهانی درامای سئول
- گفتگوی اختصاصی سینماسینما با بابک اسکندری/ «سلمان فارسی» چهرهپردازی با پنج اسکار را هم وسوسه میکرد
- اختصاصی سینماسینما/ گفتگو با نیما جاویدی پس از جایزه سریز مانیا/ در هر واقعیتی بخشی از دروغ وجود دارد
- داوران هفتمین مسابقه عکس سینمای ایران معرفی شدند
- طلوع جاودانگی / بوسه «خورشید» بر پیشانی علی
- فروش فیلم «خورشید» از یک میلیارد تومان گذشت
- نوید محمدزاده «آکتور» میشود/ زندگی چند بازیگر تئاتر جلوی دوربین
- سیزدهمین جشنواره فیلم بلغارستان میزبان ۱۳ فیلم ایرانی
- آغاز داوری/ یادداشت داوران جشنواره فجر خطاب به مخاطبان سینما
نظر شما
پربازدیدترین ها
- نگاهی به سریال پریا / یک عاشقانه نامتعارف
- تاریخچه سریالهای ماه رمضان از ابتدا تاکنون/ در دهه هشتاد ۴۰ سریال روی آنتن رفت
- حقایقی درباره فیلم یک تکه نان به بهانه پخش آن از شبکه نمایش
- حیازدائی از جامعه به سبک نجلا/انتقاد شدید کیهان از سریال نجلا
- نشانهشناسی «صد سال به این سالها»؛ از اندوه بیپایان ایران تا احیای حس نوستالژی
آخرین ها
- «مرلین» به تماشاخانه هما میرود/ «اندوه اردیبهشت» روی صحنهی لبخند
- فیلمبرداری فیلم پنجاه و یکم وودی آلن تمام شد
- «فادرلند»؛ وطنی که دیگر نیست
- انتشار نسخه ویژه نابینایان «بدنام» و «کنکل»
- نامزدهای گرمی ۲۰۲۷ معرفی شدند
- مرور آثار کیارستمی در پاریس
- پایان تصویربرداری «سلبریتی»/ روایتی از تقابل چهره عمومی و جهان درونی شهرت
- نمایش مجموعهای از فیلمهای کوتاه و انیمیشن در موزه سینمای ایران
- علیرضا رهگذر درگذشت
- «مجلس قربانی سنمّار» در بیضاییخوانی
- «عشق ممکن»؛ طمع در لباس فضیلت
- نگاهی به سینمای مستقل و هنرمندانه ناصر تقوایی؛ از میزانسنهای ماندگار تا معنای ایستادگی و سکوت
- «یل» فعلا اجازه ادامه انتشار ندارد
- «همسفر» و «ذوق مرگ» در راه سینماها
- پاسداشت خسرو احمدی؛ مرد مهربانی که صادقانه کار میکند
- جلسه شورای داوری انجمن صنفی تماشاخانههای خصوصی برگزار شد؛ تأکید بر حل اختلافات درونصنفی
- سرژ رضوانی؛ هنرمندی چند وجهی که هیچگاه خود را جدا از ایران نمیبیند
- در سیونهمین دوره برگزاری؛ مستند پگاه آهنگرانی نامزد جایزه فیلم اروپا شد
- میکاییل شهرستانی «افسانههای تبای» را روی صحنه میبرد/ «چمدانهای بیمقصد» در خانه نمایش مهرگان
- جشنواره تئاتر فجر۴۵؛ معرفی مدیران بخشهای دیگرگونههای اجرایی، نمایشنامهنویسی و پایش دانشجویی
- سینمای مستند؛ مهمان کمسهم جشنواره ملی فیلم فجر
- «آنها که کمتر میشناسیم»؛ روایتی از زندگی زنان و کودکان روستایی
- گلاب آدینه؛ بازیگر مؤلف و راوی رنجهای معاصر
- در پنجاهودومین دوره برگزاری؛ نیکول کیدمن در مراسم سزار تجلیل میشود
- «بلفاست»؛ روایت یک رویداد تلخ تاریخی از دریچهی نگاه یک کودک
- پارک چان-ووک «راهزنان رتلکریک» را میسازد
- «بلفاست» زیر ذرهبین منتقدان؛ دریچهای تاریخی به جهان از منظر یک کودک
- فراخوان چهل و پنجمین جشنواره ملی فیلم فجر منتشر شد
- «افسانه سپهر» و «دیاِناِی» در راه اکران آنلاین
- آغاز کنسرتنمایش «فرهاد» از هفته آینده





